دور شدن زمین از خورشید...................

هزاران سال است اخترشناسان در تلاشند که فاصله زمین تا خورشید را اندازه گیری کنند در حالی که این فاصله 400 برابر بیشتر از فاصله ماه تا زمین است .

 

اما این فاصله در حال تغییر است در سده سوم پیش از میلاد و برای نخستین بار ، آریستارخوس سامانه خورشید مرکزی را طرح کرد او فاصله خورشید تا زمین را 20 برابر دورتر از فاصله ماه تا زمین برآورده کرده بود در اواخر قرن بیستم ، ستاره شناسان نظارت بهتری بر این اندازه گیری کیهانی داشتند که بعد به « واحد نجومی » معروف شد . با بهره گیری از پرتوهای ردیابی فضا پیمای بین سیاره ، فاصله خورشید و زمین ، 149 میلیارد و 597 میلیون و 870 هزار و 696 کیلومتر مشخص شده است . سال 2004 ( krasinsky ) ( Brumberg ) با محاسباتی دریافتند که خورشید و زمین ، سالانه 15 سانتی متر از هم دور می شوند . اما چرا ؟ در پاسخ به این پرسش نظریه هایی وجود دارد . یک نظریه این است که به احتمال ، خورشید در اثر همجوشی و توفان های خورشیدی ، جرم و در نتیجه دام گرانشی خود را از دست می دهد سایر احتمالات عبارت است تغییر ثابت گرانشی ، گسترش کیهان و حتی تأثیر ماده سیاه ، گرچه هیچ یک از این موارد به درستی ثابت نشده است . (تاکاهو میورا) بر این باور است که پاسخ این پرسش را می داند به باور او ، خورشید و زمین در واقع به دلیل بر هم کنش کنندهی ( جزر و مد ) یکدیگر را می راند ، این همان روندی است که به تدریج ، مدار ماه را به سمت بیرون می راند جزر و مدهای ایجاد شده در اقیانوس های زمین توسط ماه ، به تریج ارنژی چرخشی زمین را به حرکت ماه انتقال می دهد و در نتیجه هر ساله مدار ماه 4 سانتی متر بزرگتر شده و چرخش 000017/0 ثانیه کندتر می شود همچنین به اعتقاد آنها افزایش ناچیز جرم سیاره ماه باعث ایجاد برآمدگی ثابت جزر و مدی در خورشید می شود این گروه ، کاهش سرعت چرخش خورشید را بین صدهزارم ثانیه در هر قرن محاسبه کرده است و افزایش فاصله زمین و خورشید را به دلیل کاهش اندازه ی حرکت زاویه خورشید می داند .